Poszukujesz psychologa sportu lub pracy we Wrocławiu? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

RODZAJE TŁUMU

Najbardziej rzucającą się w oczy spektakularną formą zachowań zbiorowych jest tłum, czyli czasowe i niezorganizowane zgromadzenie jednostek, które znajdują się w bezpośredniej bliskości fizycznej i mają wspólny obiekt zainteresowania. Blumer (1969) wyróżnia cztery rodzaje tłumu.

TŁUM PRZYPADKOWY. Tłum przypadkowy to spontaniczne zgromadzenie jednostek, których uwagę przyciąga to samo wydarzenie, ale które nie dążą do interakcji. Przypadkowy tłum tworzą, na przykład, przechodnie zatrzymujący się w miejscu wypadku samochodowego. Ich zomadzenie nie jest zaplanowane i nie prowadzi do działań zbiorowych.

TŁUM KONWENCJONALNY. Uczestnicy tłumu konwencjonalnego zebrali się w jakimś szczególnym celu. Ich działania są w pewnym stopniu wyznaczane przez istniejące normy społeczne. Między uczestnikami tłumu konwencjonalnego jest na ogół słaba interakcja. Przykłady tłumu konwencjonalnego to słuchacze wykładów lub widzowie w kinie. Mają oni wspólny cel, ale osiągają go jako jednostki.

TŁUM EKSPRESYWNY. Tłum ekspresywny gromadzi się z okazji wydarzeń o pewnym ładunku emocjonalnym. Przykładami takiego tłumu są uczestnicy corocznego Mardi Gras w Nowym Orleanie, festiwalu Woodstock w 1969 r. i uroczystości sylwestrowych na Times Square w Nowym Jorku. Tłum ekspresywny jest słabiej zorganizowany niż tłum konwencjonalny. Poziom emocji wyrażanych przez tłum tego typu jest często nieakceptowalny w normalnych okolicznościach.

TŁUM AKTYWNY. Formą tłumu, jaka zdaje się najbardziej interesować zarówno socjologów, jak i społeczeństwo, jest tłum aktywny – zgromadzenie podekscytowanych jednostek, których emocje najczęściej znajdują ujście w działalności niszczycielskiej i przemocy. Tłum aktywny nie tylko stara się rozładować silne emocje, jakie się wytworzyły, ale także przedsięwziąć działania przeciwko czemuś, co postrzega jako zło. Przykładami zachowań tłumu aktywnego są akty przemocy wśród kibiców na europejskich stadionach piłkarskich i samosądy.

TŁUM PROTESTUJĄCY. McPhail i Wohlstein (1983) wyróżnili ostatnio piąty typ tłumu – tłum protestujący, który ma cechy wspólne zarówno z tłumem konwencjonalnym, jak i aktywnym. Tłum ten jest dość dobrze zorganizowany, jak tłum konwencjonalny, ale działa destrukcyjnie, jak tłum aktywny. McPhail i Wohlstein za przykład zachowania tłumu protestującego uważają akty przemocy, do jakich dochodzi podczas zebrań pracowniczych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.